TEZA: Przyznanie gminie pozycji strony najpierw w postępowaniu administracyjnym, a następnie w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sytuacji, gdy w pierwszej instancji rozstrzygał jej organ, jest nie zgodne z przepisami.
STAN FAKTYCZNY
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z września 2009 r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie wydane z upoważnienia wójta w sprawie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowane uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W wyniku skargi SKO decyzją wydaną w trybie art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) uchyliło w całości własną decyzję oraz rozstrzygnięcie organu I instancji i umorzyło postępowanie. Organ odwoławczy wskazał, że przepis art. 36 ust. 4 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 z późn. zm.) zobowiązuje wójta, burmistrza lub prezydenta miasta do pobrania opłaty planistycznej w sytuacji, gdy właściciel lub użytkownik wieczysty zbywa nieruchomość, której wartość wzrosła w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Użyte w tym przepisie sformułowanie należy, zdaniem SKO, rozumieć jako zbycie związane z przysporzeniem majątkowym. Zakresem przedmiotowym tego pojęcia nie są objęte, sytuacje zbycia w drodze darowizny, w tym zarówno na rzecz osoby obcej, jak i osoby bliskiej. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie do sądu administracyjnego wniosła gmina.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.