Starostwo remontuje drogę, przy której mieszkam, kładzie nowy asfalt i utwardza pobocza, układa kostkę na wjazdach do posesji, potocznie zwanych mostkami – pisze pan Mirosław. – Zastanawiam się, z jakich przepisów, budowlanych czy drogowych, wynika, jaka powinna być szerokość wjazdu do posesji i ile tych wjazdów powinno być – pyta czytelnik.
Reklama
Z każdej działki powinien być zjazd na drogę. Z zasady jego wytyczenie, budowa, przebudowa i konserwacja należą do właściciela lub użytkownika nieruchomości, która znajduje się przy tej drodze i jest przez ten wjazd obsługiwana. Nie można jednak wjazdu budować samodzielnie.
Zainteresowany powinien zwrócić się do zarządcy drogi z wnioskiem o wydanie decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu. O wydanie takiej decyzji może wystąpić jedynie osoba posiadająca tytuł prawny do nieruchomości.
Wyjątek od tej reguły stanowi przebudowa zjazdu wymuszona przebudową drogi. Wtedy obowiązek podłączenia i dostosowania istniejącego zjazdu do nowych parametrów drogi spoczywa na jej zarządcy. I o takim przypadku opowiada zapewne nasz czytelnik.
Przepisy precyzują szerokość wjazdu na działkę. Jeśli jest on przeznaczony tylko dla samochodów, powinien mieć przynajmniej 3 m i nie może być szerszy niż jezdnia na drodze, z którą łączy posesję. Jeśli na wjeździe znajdować się będą dwa ciągi, jeden dla pieszych i drugi dla samochodów, minimalna jego szerokość powinna wynosić przynajmniej 4,5 m. Przepisy określają również kąty nachylenia wjazdu i sposób jego połączenia z drogą.
Warto też wiedzieć, że wjazd na drogę nie może być usytuowany w miejscach zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego, a w szczególności:
● w obszarze oddziaływania skrzyżowania lub węzła komunikacyjnego,
● w miejscu, w którym nie jest zapewniona wymagana widoczność wjazdu na drogę,
● na odcinku drogi o pochyleniu większym niż 4 proc.,
● nie bliżej wierzchołka łuku wypukłego niż wymagana odległość pozwalająca nawidoczność niezbędną do zatrzymania,
● na odcinku, na którym znajduje się dodatkowy pas ruchu.
Podstawa prawna
Art. 4 ust. 8, art. 29, art. 29a ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2015 r. poz. 460). Par. 3 ust. 12, par. 79, par. 113 rozporządzenia ministra transportu i gospodarki morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. nr 43, poz. 430 ze zm.).