W środowisku prawniczym trwa spór o wynagrodzenia dla adwokatów. Zmierza w niepokojącym kierunku.
Szykuje się spór o honoraria za usługi prawnicze. Sposób ustalania ich wysokości coraz częściej prowadzi do konfliktów, niektóre z tych sporów kończą się w sądach. Sprawcą zamieszania na rynku usług prawniczych jest jeden mały, niepozorny zakaz. Zabrania on prawnikowi uzależniania wysokości zapłaty wyłącznie od ostatecznego wyniku sprawy. Został wpisany do kodeksu etycznego adwokatów oraz radców prawnych. Nie mieli oporów przed jego przyjęciem także doradcy podatkowi. W sposób jednoznaczny zakaz ten podtrzymują także reguły deontologiczne przyjęte w Unii Europejskiej. Według nich prawnik nie może się umówić ze swoim klientem, tak by ten po zakończeniu sprawy oddał mu określony procent wygranej, czy to w pieniądzach, czy też w innej formie – w zależności od treści ostatecznego orzeczenia.
Od tej żelaznej reguły istnieją dwa wyjątki. Jeden wprowadziła w ubiegłym roku ustawa o pozwach zbiorowych, dopuszczając honorarium procentowe, uzależnione w pełni od wysokości zasądzonego roszczenia. Nie może być jednak ono wyższe niż 20 proc. przyznanej przez sąd wygranej. Na drugi wyjątek przystał całkiem niedawno Sąd Najwyższy. Nie dostrzegł on niczego niewłaściwego w umowie adwokata z klientem, który za prowadzenie sprawy wziął jedną trzecią wygranej. W tym konkretnym przypadku była to równowartość jednej trzeciej ceny odzyskanego pensjonatu. W ten sposób rozmiękczanie zasady pactum de quota litis stało się faktem. Sąd okazał się łagodniejszy niż kanony etyki adwokackiej. Przyznał pierwszeństwo zasadzie swobody umów, która sedno sprawy oddaje w ręce umawiających się stron. Tym razem złamanie zakazu etycznego nie zaważyło na ważności umowy.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.