Ustawa o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz.U. z 1991 r. nr 34, poz. 149) ograniczała wysokość odszkodowania i zadośćuczynienia dla osób represjonowanych w PRL do kwoty 25 tys. zł. W marcu 2011 r. Trybunał Konstytucyjny uznał te przepisy za niezgodne z konstytucją (sygn. akt P 21/09).
Przed osobami, które otrzymały niższe rekompensaty, otworzyła się możliwość wznowienia postępowań i domagania się wyższych kwot. Warunkiem jest, aby wcześniejsze żądanie osoby represjonowanej przekraczało kwotę 25 tys. zł. Tak orzekł już po wyroku TK Sąd Najwyższy (sygn. akt II KO 51/11).
Czy oznacza to, że jeśli wniosek rozpoznany przed marcem 2011 r. dotyczył niższej kwoty, to droga sądowa jest ostatecznie zablokowana? Nie zawsze. Jeśli z materiałów sprawy wynika, że gdyby nie uchylony przez TK przepis, to żądanie byłoby wyższe, wówczas pojawia się szansa na wznowienie.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.