Jeżeli Skarb Państwa występuje z wnioskiem o zasiedzenie na własność nieruchomości, musi udowodnić, że przez cały okres wyraźnie manifestował posiadanie jako samoistne.
Nieruchomość budynkowa w Krakowie od 1945 roku była we władaniu Okręgowego Urzędu Likwidacyjnego. Do 1949 roku zarząd był sprawowany na podstawie dekretu z 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich. W 1949 roku sąd przywrócił posiadanie jednemu ze współwłaścicieli, jednak nie objął on swojej części w posiadanie. Wtedy nieruchomość została przekazana PGM jako zarządcy. Przedsiębiorstwo to prowadziło gospodarkę lokalami, dokonywało także remontów, potem remonty przeprowadzały kolejne jednostki organizacyjne Skarbu Państwa. Prowadzone były na podstawie ustawy z 22 kwietnia 1959 r. o remontach i odbudowie. Lokatorzy nie ponosili ich kosztów, a należności współwłaścicieli wobec Skarbu Państwa (jest ich więcej) zabezpieczone były hipoteką przymusową (ostatni wpis z 1961 r.).
Wniosek o zasiedzenie
W 2004 roku prezydent miasta Krakowa wydał zarządzenie określające gospodarkę w budynkach, które nie były własnością miasta i wymienił w nim tę nieruchomość. Następnie starosta grodzki wystąpił z wnioskiem do prezydenta o stwierdzenie zasiedzenia tej nieruchomości z 1 stycznia 1985 r. Uczestnikami postępowania była Beata P., kurator spadku nieobjętego po Chajnie i Lei A.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.