statystyki

Praca w firmie ojca nie pozbawi automatycznie zasiłku

30.11.2018, 17:00
Przedsiębiorca powinien, powołując się na wyrok SN z 6 grudnia 2016 r., eksponować i udowodnić (np. zeznaniami innych pracowników), że córka rzeczywiście podjęła i wykonywała w jego firmie pracę, która nie wymagała ani posiadania przez nią wykształcenia z zakresu transportu, ani doświadczenia w tej branży.

Przedsiębiorca powinien, powołując się na wyrok SN z 6 grudnia 2016 r., eksponować i udowodnić (np. zeznaniami innych pracowników), że córka rzeczywiście podjęła i wykonywała w jego firmie pracę, która nie wymagała ani posiadania przez nią wykształcenia z zakresu transportu, ani doświadczenia w tej branży.źródło: ShutterStock

Zatrudniłem bezterminowo w swojej firmie córkę, która trzy miesiące później zaszła w ciążę. Poszła na zwolnienie lekarskie i przebywała na nim aż do dnia porodu. Następnie wystąpiła do ZUS o wypłatę zasiłku macierzyńskiego. Ten odmówił wypłaty, twierdząc, że jej angaż został zawarty dla pozoru. Według ZUS niemożliwe jest, żeby córka zarabiała aż 8 tys. zł brutto w sytuacji, w której moja działalność gospodarcza od roku jest nierentowna. Poza tym córka nie ma stosownego wykształcenia ani żadnego doświadczenia zawodowego w branży transportowej, w której działam, bo zaledwie kilka miesięcy temu skończyła studia i wcześniej nigdzie nie pracowała. Czy stanowisko ZUS jest zasadne?

Zgodnie z art. 22 kodeksu pracy przez nawiązanie stosunku pracy podwładny zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz zatrudniającego i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie przez niego wyznaczonym, a pracodawca do zatrudniania etatowca za wynagrodzeniem. O tym zaś, czy strony istotnie nawiązały stosunek pracy, nie decyduje samo podpisanie umowy nazwanej umową o pracę, lecz faktyczne i rzeczywiste realizowanie na jej podstawie elementów charakterystycznych dla angażu. Zaś cechą wyróżniającą stosunek pracy jest świadczenie obowiązków pod kierownictwem zatrudniającego. Brak podporządkowania jest z kolei wystarczający do uznania, że zadania służbowe nie są realizowane w ramach stosunku pracy. Podporządkowanie pracownika może polegać na określeniu przez zwierzchnika czasu pracy i wyznaczeniu zadań, natomiast co do sposobu ich realizacji podwładny ma pewien zakres swobody, zwłaszcza gdy wykonuje zawód twórczy. Przytoczony pogląd wyraził Sąd Najwyższy (dalej: SN) w wyroku z 7 września 1999 r., sygn. akt I PKN 277/99.


Pozostało jeszcze 58% treści

Czytaj wszystkie artykuły na gazetaprawna.pl oraz w e-wydaniu DGP
Zapłać 97,90 zł Kup abonamentna miesiąc
Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Galerie

Polecane