Umowa, na podstawie której przedsiębiorstwo energetyczne dostarcza paliwa gazowe lub energię elektryczną odbiorcy tych paliw lub energii w gospodarstwie domowym, ulega rozwiązaniu z ostatnim dniem miesiąca następującego po tym, w którym oświadczenie tego odbiorcy dotarło do przedsiębiorstwa energetycznego.

Jednocześnie odbiorca gazu lub energii w gospodarstwie domowym może wskazać późniejszy termin rozwiązania umowy.

Tak wynika z przepisów zawartych w art. 4j ust. 4 ustawy – Prawo energetyczne.

Natomiast w przypadku pozostałych odbiorców termin rozwiązania dotychczasowej umowy nie jest określony w art. 4j prawa energetycznego. W praktyce może to stwarzać określone problemy.

W tym miejscu warto wskazać, że zgodnie z prawem Unii Europejskiej w przypadku gdy odbiorca chce zmienić dostawcę – przestrzegając przy tym warunków umowy – operator powinien dokonywać zmiany w terminie trzech tygodni.

Przy okazji warto przypomnieć, że według przepisów art. 3 pkt 13 wspomnianej ustawy – Prawo energetyczne odbiorca to każdy, kto otrzymuje lub pobiera paliwa lub energię na podstawie umowy z przedsiębiorstwem energetycznym.

Procedura związana ze zmianą sprzedawcy została uregulowana w art. 4j wspomnianej ustawy. Zmiana sprzedawcy oznacza w praktyce rozwiązanie dotychczasowej umowy, na podstawie której następuje dostarczanie gazu lub energii (przykładowo umowy sprzedaży), i nawiązanie nowej umowy z dowolnie wybranym przez odbiorcę dostawcą.

Zgodnie natomiast z art. 4j ust. 3 ustawy – Prawo energetyczne odbiorca końcowy może wypowiedzieć umowę, na podstawie której przedsiębiorstwo energetyczne dostarcza temu odbiorcy paliwa gazowe lub energię, bez ponoszenia kosztów i odszkodowań innych niż wynikające z treści umowy, składając do przedsiębiorstwa energetycznego pisemne oświadczenie.