W sprawach o prawa majątkowe dopuszczalność wniesienia skargi kasacyjnej uzależniona jest co do zasady od wartości przedmiotu zaskarżenia, który to wymóg (m.in. z uwagi na brak możliwości ścisłego określenia tej wartości) w sprawach o prawa niemajątkowe nie występuje. W konsekwencji od wydawanych przez sądy drugiej instancji prawomocnych orzeczeń odnośnie do odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących procesy w sprawach, o których mowa we wskazanej uchwale SN, przysługiwała będzie w każdym wypadku skarga kasacyjna.

Przyjmowane kryterium interesu (majątkowego lub niemajątkowego), do jakiego realizacji określone prawo z reguły służy, jest w praktyce nieostre. Interesy majątkowe splatają się często z niemajątkowymi w sposób uniemożliwiający wskazanie, który z nich ma w danym przypadku znaczenie podstawowe. Do sytuacji takiej dochodzi zwłaszcza odnośnie do praw korporacyjnych. W kwestii tej niekiedy mówi się wręcz, że prawa korporacyjne należy co do zasady uznawać za majątkowe, gdyż ich wykonywanie służy ostatecznie ochronie interesów majątkowych. Pogląd odmienny wyraził już wcześniej SN, stwierdzając, że uchwały podmiotów mających strukturę korporacyjną nie mają charakteru jednolitego. O charakterze tym decydować będzie zatem w każdym wypadku treść uchwały (III CZP 126/10).