W przypadku spółek osobowych, tj. w stosunku do spółki jawnej, spółki partnerskiej, spółki komandytowej oraz spółki komandytowo-akcyjnej, wniosek o upadłość może zgłosić w imieniu spółki każdy ze wspólników odpowiadających bez ograniczenia za zobowiązania spółki. W spółce jawnej uprawnieni będą więc wszyscy wspólnicy; w spółce partnerskiej – partnerzy, którzy odpowiadają za zobowiązania spółki jak wspólnicy spółki jawnej; w spółce komandytowej i komandytowo-akcyjnej – komplementariusze. Uprawnienie do złożenia wniosku przysługuje też członkom zarządu spółki partnerskiej, o ile został powołany zarząd. Wynika z tego, że wniosku o ogłoszenie upadłości nie może złożyć komandytariusz w spółce komandytowej, akcjonariusz w spółce komandytowo-akcyjnej oraz partner w spółce partnerskiej, który ponosi ograniczoną odpowiedzialność za zobowiązania spółki.

W spółkach kapitałowych, czyli w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością oraz akcyjnej, wniosek o ogłoszenie upadłości może złożyć każdy z członków zarządu, niezależnie od sposobu reprezentacji określonego w umowie spółki. Nawet jeżeli umowa spółki przewiduje, że do składania oświadczeń woli w imieniu spółki wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu, każdy z członków zarządu może samodzielnie złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości spółki. Natomiast wspólnicy spółek kapitałowych nie mogą zgłaszać wniosku o ogłoszenie upadłości spółki. W spółce będącej w likwidacji, zarówno osobowej, jak i kapitałowej, wniosek o ogłoszenie upadłości może zgłosić likwidator.

O ile zgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości spółki przez jej wierzyciela jest wyłącznie jego prawem, o tyle dłużnik jest zobowiązany do zgłoszenia wniosku o upadłość nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości spółki. Jest to dzień zaprzestania przez spółkę regulowania wymagalnych zobowiązań pieniężnych lub dzień, w którym zobowiązania spółki przekroczyły wartość jej majątku.