statystyki

Zasady zwrotu kosztów podróży świadków w postępowaniu karnym i cywilnym powinny być jednakowe

autor: Katarzyna Żaczkiewicz23.03.2011, 03:00; Aktualizacja: 23.03.2011, 11:15
  • Wyślij
  • Drukuj

Przepis dekretu z 1950 roku, nakazujący podróżować świadkom wzywanych w procesach karnych i cywilnych tylko II klasą, sędziowie uznali za niekonstytucyjny.





Teraz Sejm powinien zająć się ujednoliceniem praw majątkowych świadków w postępowaniu cywilnym i karnym. Na ustawowe zmiany posłowie mają rok, gdyż TK odroczył do tego czasu wejście w życie orzeczenia.

Trybunał Konstytucyjny rozpatrywał skargę konstytucyjną Marka J., który w 2006 r. przyjechał do odległego sądu własnym samochodem, a nie pociągiem. Sąd odmówił jednak świadkowi zwrotu pieniędzy za zużyte paliwo. Świadek zaskarżył przepis, na którym sąd powszechny oparł swoje orzeczenie o zwrocie kosztów podróży. Przepis ten pochodzi z dekretu z 1950 roku! Za koszty podróży uznaje „przejazd w klasie najniższej, w braku zaś takiego środka – koszty przejazdu najtańszym z dostępnych środków lokomocji.” Z tym, że dotyczy świadka występującego tylko w procesie karnym. Odmiennie, bardziej korzystnie dla świadków, problem zwrotów kosztów przejazdu został uregulowany w postępowaniu cywilnym.

Fakt zróżnicowania zwrotu kosztów dla świadków postępowania cywilnego i karnego nie może się ostać – podkreślił we wtorek trybunał.

– Koszty w postępowaniu cywilnym reguluje ustawa z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Dopuszcza ona możliwość zwrotu kosztów dojazdu stronom i świadkom, którzy korzystali z własnego auta. Nie ogranicza się tylko do zwrotu wydatków za najtańszy bilet autobusowy i kolejowy II klasy. Przepisy z 2005 r. lepiej więc chronią prawa świadka. Są bardziej elastyczne i pragmatyczne – jak stwierdził sędzia sprawozdawca Zbigniew Cieślak.

– Ustawa z góry nie określa środków transportu i miejsc hotelowych dla świadków.

Trybunał zaznaczył przy tym, że funkcja zeznań świadków w obydwu postępowaniach jest tożsama i polega na ustaleniu stanu faktycznego sprawy. Obowiązki świadków są również takie same: stawienie się, przysięga i zeznawanie zgodnie z prawdą. Nakłady na realizację tych obowiązków są identyczne w postępowaniu karnym i cywilnym. Rodzaj procedury nie wpływa na wysokość kosztów podróży.

Wszyscy uczestnicy postępowania – prokurator, przedstawiciel marszałka Sejmu i skarżący byli w tej sprawie jednomyślni.

Sygnatura akt SK 13/08




  • Wyślij
  • Drukuj
Źródło:Dziennik Gazeta Prawna
czytaj więcej w e-DGPczytaj więcej w e-DGP

Uwaga, Twój komentarz może pojawić się z opóźnieniem do 10 minut.

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Komentarze: 1

  • 1: aa z IP: 95.51.51.* (2011-03-23 09:19)

    No cóż, przecież w 1950 r. żaden świadek nie posiadał samochodu... Ale problem jest szerszy, bo dekret dotyczy także wynagradzania biegłych sądowych i przepisy zupełnie nie przystają do dzisiejszych czasów, a projekt nowej ustawy o biegłych sądowych z niewiadomych przyczyn od kilku lat nie może jakoś trafić pod obrady sejmu. Może komuś zależy na tym, żeby te anachroniczne przepisy obowiązywały dalej?...

Dowiedz się więcej

Poradniki

Galerie