STAN FAKTYCZNY

W wykonaniu zarządzenia przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwano starostę C. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 20 zł za odpis prawomocnego wyroku tegoż sądu w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Na to zarządzenie starosta C. złożył zażalenie, powołując się na art. 23 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 z późn. zm.). Wskazał także, że w niniejszej sprawie zastosowanie ma art. 234 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 23 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne przesyłają staroście odpisy prawomocnych decyzji i orzeczeń oraz odpisy aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji, orzeczenia lub sporządzenia aktu notarialnego. Natomiast w myśl art. 6a wskazanej wyżej ustawy starostowie prowadzą ewidencję gruntów i budynków jako zadanie z zakresu administracji rządowej.

Sprawę nabycia z mocy prawa przez gminę własności nieruchomości, będącej przedmiotem postępowania w omawianej sprawie kończy ostatecznie, merytorycznie decyzja organu administracji publicznej, który winien przesłać tę decyzję organowi prowadzącemu ewidencję gruntów i budynków. Starosta C. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przesłanie mu odpisu wyroku tegoż sądu, którego przedmiotem było nabycie z mocy prawa przez gminę własności nieruchomości. Wyrok nie rozstrzygał sprawy co do istoty, jednak oddalenie skargi i nieskorzystanie przez strony postępowania z możliwości wniesienia skargi kasacyjnej oznacza, że zaskarżona decyzja stała się prawomocna.

Skoro więc starosta C. z mocy ustawy jest obowiązany do prowadzenia ewidencji gruntów i budynków (co oznacza także wprowadzanie wszelkich zmian w tejże ewidencji), to tym samym sąd pierwszej instancji powinien uwzględnić wniosek o przesłanie mu odpisu wyroku i nie powinien wzywać do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydanie tegoż odpisu. Zgodnie z art. 23 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005 r. nr 240, poz. 2027 z późn. zm.) sąd powinien doręczyć bez wzywania do opłat odpis prawomocnego wyroku na wniosek organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków. Starosta bowiem w celu dokonania zmian w ewidencji miał obowiązek upewnić się, że decyzja w tym zakresie jest nie tylko ostateczna, ale i prawomocna.

W sprawie nie ma natomiast zastosowania art. 234 par. 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż przepis ten dotyczy sytuacji, w której doręcza się z urzędu stronom postępowania odpisy orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Natomiast starosta C. nie był stroną postępowania w niniejszej sprawie.

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 grudnia 2010 r., sygn. akt I OZ 913/10