TEZA: Bezwzględne prawo twórcy do wynagrodzenia za korzystanie z jego utworu wiąże się z tym, że powinien on zawsze partycypować w korzyściach osiąganych przez inne osoby. Co do zasady włączenie utworu w prowadzoną działalność zarobkową oznacza osiąganie korzyści w sposób pośredni. Jednak przewidziana w art. 24 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych możliwość wykazania nieosiągania korzyści majątkowej zakłada, że mogą istnieć sytuacje, w których nie będzie nawet pośredniego wpływu na odbiór nadawanych w programie radiowym utworów na powodzenie prowadzonej działalności.

STAN FAKTYCZNY: Powód, Stowarzyszenie Autorów ZAiKS, domagał się zasądzenia od pozwanego 4234 zł z ustawowymi odsetkami od wytoczenia powództwa i zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu podał, że pozwany w prowadzonym przez siebie lokalu gastronomicznym publicznie odtwarza za pomocą urządzeń mechanicznych i elektronicznych utwory słowno-muzyczne bez uzyskania wymaganej prawem uprzedniej zgody autorów lub reprezentującej ich organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi.

Dochodzona należność stanowi sumę miesięcznych opłat, jakie powinien ponosić pozwany w okresie od 15 kwietnia 2000 r. do 31 maja 2006 r., ustalonych w najniższej wysokości w oparciu o Tabele Stawek Wynagrodzeń Autorskich. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z 18 października 2006 r. sąd okręgowy uwzględnił powództwo. Pozwany w sprzeciwie od tego nakazu wniósł o oddalenie powództwa, zarzucając, że w prowadzonym lokalu, mającym charakter jadłodajni, znajduje się wieża marki Philips, w której zepsuty jest magnetofon i odtwarzacz CD, wykorzystywana przez niego jako radio. Odbiór audycji radiowych dokonywany był nieregularnie, dla jego i personelu potrzeb. Brak anteny i niska jakość odbiornika czyniły niemożliwym odtwarzanie programu dla konsumentów. Korzystanie z niego nie miało żadnego wpływu na obroty lokalu. Zaskarżonym wyrokiem sąd okręgowy oddalił powództwo. Zdaniem sądu roszczenie nie zasługiwało na uwzględnienie, ponieważ opisane zeznaniami świadków i pozwanego odbieranie nadawanych w programach radiowych utworów nie łączyło się z osiąganiem przez pozwanego korzyści majątkowych, spełnione zostały zatem wymogi przewidziane w art. 24 ust. 2 ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 90, poz. 631 ze zm. dalej u.p.a.p.p.). Od wyroku tego powód złożył apelację.