ORZECZENIE

Telekomunikacja Polska zawarła w czerwcu 2003 r. umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych z Henrykiem P. Aparat miał być zainstalowany pod wskazanym przez Henryka P. adresem i od dnia rozpoczęcia usług miał on ponosić opłaty za abonament telefoniczny i usługi, niezależnie od tego, kto je zlecał lub z nich korzystał. W lipcu 2006 r. operator wystawił fakturę zbiorczą na około 6 tys. zł za okres roku z terminem płatności w ciągu 20 dni. Henryk P. nie zapłacił, wierzytelność nabyła spółka K. i pozwała go do sądu.

Sąd I instancji uwzględnił powództwo. Zarzut przedawnienia uznał za niezasadny. Skarżący twierdził, że umowa została zawarta, gdy obowiązywała ustawa z 23 listopada 1990 r. o łączności, a potem ustawa z 21 lipca 2000 r. – Prawo telekomunikacyjne. Nie normowały one wyczerpująco umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, dlatego zastosowanie do niej miały przepisy kodeksu cywilnego o zleceniu i zgodnie z art. 751 kodeksu cywilnego roszczenia przedawniały się po dwóch latach.

Rozpatrujący sprawę sąd podkreślił jednak, że sytuacja uległa zmianie 3 września 2004 r., gdy weszła w życie ustawa z 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. nr 171, poz. 1800 ze zm.). Zawiera ona definicje ustawowe połączenia telefonicznego, przedsiębiorcy telekomunikacyjnego uprawnionego do m.in. świadczenia usług telekomunikacyjnych itp. Przewiduje ona umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych jako odrębny typ umowy. Ponieważ nie zawiera regulacji dotyczącej przedawnienia roszczeń z niej, do roszczeń powstałych po 3 września 2004 r. zastosowanie ma art. 118 k.c. Do roszczeń powstałych przed tą datą zastosowanie ma art. 751 k.c.

Henryk P. odwołał się, a sąd II instancji uznał, że w sprawie wystąpiło zagadnienie prawne, które przedstawił Sądowi Najwyższemu. Zapytał, czy roszczenia o opłatę abonamentową i wynagrodzenie za połączenia telefoniczne z umowy o świadczenie telefonicznych usług powszechnych zawartej przez przedsiębiorcę, a powstałe w okresie obowiązywania prawa telekomunikacyjnego z 16 lipca 2004 r. przedawniają się w terminie trzech lat, przewidzianym w art. 118 k.c., czy dwóch lat z art. 751 k.c.

Sąd Najwyższy w odpowiedzi podjął 7 maja 2009 r. następującą uchwałę: Termin przedawnienia roszczenia o opłatę abonamentową i wynagrodzenie za połączenia telefoniczne z umowy o świadczenie usług telefonicznych, zawartej na postawie ustawy z 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne, określa art. 118 k.c.

Sygn. akt III CZP 20/09

TERMINY PRZEDAWNIENIA

Z art. 118 k.c. wynika, że jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi 10 lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata.