statystyki

Zwykła premia nie może być uznana za dodatkowe wynagrodzenie z tytułu dokonania wynalazku

autor: Katarzyna Mełgieś08.09.2016, 10:25; Aktualizacja: 08.09.2016, 10:56
wynalazek, pomysł, patent, przedsiębiorca, innowacje

Co do zasady pracownikowi z tytułu dokonania wynalazku przysługuje dodatkowe wynagrodzenie.źródło: ShutterStock

Adam Wiśniewski jest zatrudniony od 1 października 2012 r. na stanowisku konstruktora na podstawie umowy o pracę w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością ABRA, zajmującej się produkcją elementów infrastruktury drogowej. Na podstawie podpisanego przez strony aneksu do umowy o pracę od 1 kwietnia 2013 r. zakresem jego obowiązków objęte zostały także prace nad nowymi rozwiązaniami oraz ulepszeniami rozwiązań już istniejących i oferowanych przez spółkę na rynku – od tego też dnia został oddelegowany do specjalnego zespołu konstruktorów.

Reklama


Reklama


Od połowy 2013 r. Adam Wiśniewski pracował nad nowym rodzajem słupka parkingowego z zamkiem szyfrowym. Rozwiązanie wraz z dokumentacją techniczną zostało przekazane głównemu konstruktorowi spółki 1 grudnia 2013 r. Podobnie jak pozostali pracownicy 6 grudnia 2013 r. otrzymał premię mikołajkową od pracodawcy w wysokości 500 zł. Po niewielkich modyfikacjach 15 stycznia 2014 r. podjęto decyzję o wdrożeniu nowego rozwiązania i od kwietnia 2014 r. rozpoczęto produkcję słupka parkingowego CP 500L. Równocześnie zarząd spółki ABRA zdecydował o zgłoszeniu rozwiązania do ochrony patentowej. Zgłoszenia takiego dokonano 3 lutego 2014 r. i wskazano w nim Adama Wiśniewskiego jako twórcę wynalazku. Patent na wynalazek został udzielony 20 lipca 2016 r.

Adam Wiśniewski w sierpniu 2016 r. zgłosił się do pracodawcy z żądaniem wypłaty dodatkowego wynagrodzenia za okres od 3 lutego 2014 r., tj. od dnia dokonania zgłoszenia patentowego z tytułu dokonania wynalazku, na podstawie którego wyprodukowano produkt będący w świetle raportów spółki ABRA najlepiej sprzedającym się towarem na rynku w 2015 r. Żądane wynagrodzenie określił jako 30 proc. wielkości dochodów osiągniętych przez spółkę w związku ze sprzedażą słupka parkingowego CP 500L. Pracodawca odmówił wypłaty dodatkowego wynagrodzenia pracownikowi, twierdząc, że wynalazku dokonano w ramach wykonywania obowiązków wynikających z umowy o pracę, a pracownik w grudniu 2013 r. dostał dodatkowe wynagrodzenie, które w ocenie pracodawcy było właśnie taką premią za dokonanie tego wynalazku. W tej sytuacji pracownik zażądał przeniesienia na siebie praw wynikających z udzielonego patentu, twierdząc, że pracodawca uzyskał patent bezprawnie.

Czy odmowa pracodawcy wypłaty dodatkowego wynagrodzenia z tytułu dokonania wynalazku przez pracownika była uzasadniona? Czy uiszczona premia mikołajkowa może zostać uznana za wypłatę takiego wynagrodzenia? Czy twierdzenie pracownika, że to jemu, a nie pracodawcy, przysługują prawa z udzielonego patentu, w sytuacji gdy ten ostatni nie wypłaca mu dodatkowego wynagrodzenia, jest uzasadnione?

Co do zasady prawo do uzyskania patentu na wynalazek, prawo do wynagrodzenia za wynalazek oraz wymieniania jako twórcy w opisach, rejestrach oraz w innych dokumentach i publikacjach przysługuje twórcy wynalazku (art. 8 i art. 11 ust. 1 ustawy – Prawo własności przemysłowej; dalej: p.w.p.). Przyjmuje się, że twórcą wynalazku jest osoba wnosząca wkład intelektualny w powstanie rozwiązania, a nie wykonująca jedynie czynności techniczne i pomocnicze, zapewniająca finansowanie projektu, dostarczająca próbek lub materiałów czy pomieszczeń laboratoryjnych.

Wyjątkiem od tej zasady są niewątpliwie regulacje dotyczące wynalazków pracowniczych, a zatem sytuacje, w których dokonanie wynalazku następuje w wyniku wykonywania przez twórcę obowiązków ze stosunku pracy. Wówczas prawo do patentu przysługuje z mocy samego prawa pracodawcy (art. 11 ust. 3 p.w.p.). Wskazuje się, że nawet wynalazki dokonane poza umową, jeżeli wykonanie określonego rozwiązania pozostaje w ścisłym związku z zadaniami przewidzianymi w umowie o pracę, również mogą być podobnie kwalifikowane (wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I ACA 499/08, POSAG 2009, nr 1, poz. 5). Ważne jest przy tym, że aby doszło do skutecznego nabycia takiego prawa, pracodawca powinien angażować się w prace nad wynalazkiem finansowo, organizacyjnie czy też warsztatowo (tak uznał Sąd Najwyższy w wyroku z 8 marca 2010 r., sygn. akt II PK 260/09, OSNAPiUS 2011, nr 17–18, poz. 226), a nie polegać tylko na kompetencjach, wiedzy czy doświadczeniu pracownika. Co istotne, strony w umowie mogą postanowić inaczej i pracownik może zachować dla siebie wszystkie przysługujące mu jako twórcy wynalazku uprawnienia.


Pozostało jeszcze 66% treści

PROMOCJA
Czytaj wszystkie artykuły
Miesiąc już od 33,00 złZamów abonament

Przeczytaj artykuł
Koszt SMS-a 2,46 złZapłać sms-emMasz już kod?
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Zapoznaj się z regulaminem i kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Prawo na co dzień

Galerie

Wyszukiwarka kancelarii

SzukajDodaj kancelarię

Polecane

Reklama