statystyki

Reforma prokuratury: Czy to koniec hipokryzji

autor: Dawid Sześciło01.12.2015, 10:40; Aktualizacja: 01.12.2015, 10:46
Prawo

Żaden model usytuowania prokuratury nie jest per se lepszy ani gorszy. Formuła instytucjonalna ma znaczenie drugorzędne wobec indywidualnych postaw każdego prokuratora i kultury organizacyjnej panującej w każdej jednostceźródło: ShutterStock

Powrót do otwartego podporządkowania władzy wykonawczej ma tę niezaprzeczalną zaletę, że wszelkie ruchy polityczne będą miały jasno określonego autora, ponoszącego pełną odpowiedzialność za swoje działania.

Reklama


Reklama


Pierwsze sygnały płynące od nowego ministra sprawiedliwości są jednoznaczne. Prokuratura wróci do unii personalnej z szefem resortu. Nie znamy jeszcze szczegółowego kształtu planowanych zmian. Nie wiemy, czy dojdzie do pełnego przywrócenia stanu sprzed reformy czy prokuratura zafunkcjonuje w zupełnie nowej odsłonie, a zwłaszcza czy dojdzie do przebudowy całej struktury organizacyjnej prokuratury. Wreszcie, nic nie wiadomo na temat ewentualnej, pogłębionej ewaluacji obecnego modelu, która miałaby poprzedzić zapowiedziane reformy.

Wprowadzony w latach 2009-2010 model prokuratury na pewno wyróżnia się na tle europejskim znaczącą, formalną niezależnością prokuratury od władzy wykonawczej. Zresztą poprzedni system, oparty na połączeniu funkcji prokuratura generalnego i ministra sprawiedliwości był równie oryginalny.

W Europie szeroko rozwinięty jest model podporządkowania prokuratury z prokuratorem generalnym na czele ministrowi sprawiedliwości, co przejawia się nie tylko w możliwości powoływania i odwoływania prokuratorów przez ministra, ale także w uprawnieniach ministra do wydawania wiążących wytycznych i instrukcji prokuratorom, w tym dotyczących sposobu prowadzenia konkretnych spraw. Taki system obowiązuje m.in. w Austrii, Niemczech, Francji, Danii, Holandii, Luksemburgu i w Czechach. Co ważne, w państwach tych z uprawnieniami szefa resortu sprawiedliwości zazwyczaj skorelowana jest jego odpowiedzialność wobec parlamentu za prowadzenie przez państwo polityki w zakresie ścigania przestępstw.

W wielu państwach, nawet jeśli prokurator generalny nie jest podległy egzekutywie, minister sprawiedliwości może zlecić prokuraturze wszczęcie postępowania karnego w określonej sprawie. To rozwiązanie – poza państwami wymienionymi wyżej – funkcjonuje m.in. w Belgii czy Grecji. W Portugalii minister sprawiedliwości może od prokuratury żądać informacji o każdym prowadzonym śledztwie. W Szwecji rząd ma uprawnienie do wydawania ogólnych wytycznych prokuraturze w kwestii prowadzenia polityki ścigania przestępstw. Egzekwowanie tych wytycznych ułatwia kompetencja rządu do powoływania i odwoływania prokuratora generalnego.


Pozostało jeszcze 73% treści

Czytaj wszystkie artykuły
Miesiąc 89,90 zł
Zamów abonament

Mam już kod SMS
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Zapoznaj się z regulaminem i kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Prawo na co dzień

Galerie

Wyszukiwarka kancelarii

SzukajDodaj kancelarię

Polecane

Reklama