STAN FAKTYCZNY

Sąd Rejonowy postanowieniem rozgraniczył nieruchomość objętą księgą wieczystą składającą się m.in. z działki A, będącą własnością Tadeusza S., oraz nieruchomość objętą księgą wieczystą stanowiącą własność Tadeusza i Marii małżonków S., z nieruchomością objętą księgą wieczystą, w skład której wchodzi m.in. działka nr B stanowiącą własność uczestnika Leszka K. Ustalił równocześnie granicę między wskazanymi nieruchomościami na podstawie opinii biegłego geodety, odwołując się do sporządzonego przez niego projektu oraz do nakreślonej przez niego linii czerwonej oraz zaznaczonych punktów granicznych.

Apelację złożyli wnioskodawcy, zaskarżając postanowienie sądu pierwszej instancji w części dotyczącej rozgraniczenia działek nr A i B, z tym że zaskarżeniem objęte było ustalenie granicy jedynie na odcinku części pasa drogowego. W konsekwencji domagali się zmiany orzeczenia sądu rejonowego w zaskarżonej części. Rozpoznając apelację, sąd okręgowy powziął poważne wątpliwości i postanowił skierować pytanie prawne do Sądu Najwyższego. Dotyczyły one tego, czy w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości sąd drugiej instancji związany jest zakresem zaskarżenia wskazanym w apelacji, jeżeli zakres ten odnosi się jedynie do rozstrzygnięcia o rozgraniczeniu nieruchomości tylko na pewnym odcinku granicy, będącej przedmiotem całego rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010 r. nr 193, poz. 1287 ze zm. – dalej: Pr.g.k.) w związku z art. 152 i 153 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. (Dz.U. nr 16 poz. 93 z późn. zm.) – Kodeks cywilny, rozgraniczenie nieruchomości ma na celu ustalenie przebiegu ich granic według określonych kryteriów, przy czym rozgraniczeniu podlegają, w miarę potrzeby, wszystkie albo niektóre granice określonej nieruchomości z przyległymi nieruchomościami lub innymi gruntami.

Rozgraniczenie polega na określeniu (wznowieniu) położenia punktów i linii

granicznych, a następnie utrwaleniu ich znakami granicznymi na gruncie (stabilizacji) oraz sporządzeniu odpowiednich dokumentów (operatów rozgraniczeniowych, obejmujących dokumentację rozgraniczeniową i techniczną). Jak podkreślił Sąd Najwyższy w postępowaniu przed sądem, do tych dokumentów należą także opinie biegłych geodetów, którzy wielokrotnie – na skutek zaognionych sporów granicznych i rozbieżnych żądań uczestników – sporządzają projekt przebiegu granicy w kilku wariantach. Następnie sąd, kierując się przesłankami określonymi w art. 153 kodeksu cywilnego oraz wynikami postępowania dowodowego, wytycza granicę według wybranego wariantu oraz konkretnych punktów i linii, oznaczanych różnymi kolorami oraz literami lub cyframi; opinia biegłego geodety, do której sąd się odwołuje, jest wówczas składnikiem orzeczenia.