Za produkt niebezpieczny mogą być uznane wszelkie rzeczy ruchome – od wyrobów włókienniczych, poprzez sprzęt AGD, aż po maszyny i samochody. Produkt niebezpieczny to taki, który nie zapewnia bezpieczeństwa, jakiego można oczekiwać, uwzględniając jego normalne użycie. Producenci w dążeniu do zapewnienia bezpieczeństwa produktów dbają, aby ich konstrukcja, skład, metoda wytwarzania i oznakowanie były zgodne z przepisami szczegółowymi w tym zakresie. Bezpieczeństwo produktu wzmacnia się również przez odpowiednią prezentację – prawidłowe oznakowanie, odpowiedzialną reklamę, adekwatne i komunikatywne deklaracje na temat właściwości produktu. Mimo starannego działania producenta w praktyce może się okazać, że dany produkt jest niebezpieczny, np. z powodu wadliwej konstrukcji albo braku właściwych ostrzeżeń dotyczących użytkowania.

Jeżeli producent, np. na podstawie informacji pochodzących od konsumentów, zidentyfikuje ryzyko stwarzane przez jego produkt, jest zobowiązany samodzielnie ocenić stopień ryzyka i podjąć środki w celu wyeliminowania niebezpieczeństwa. Wybór tych środków zależy od stopnia i rodzaju zagrożenia. W niektórych przypadkach wystarczające będzie umieszczenie dodatkowych ostrzeżeń na opakowaniu, zaś w innych wycofanie produktu z sieci dystrybucji, a nawet wycofanie go zarówno z sieci dystrybucji, jak i od konsumentów. Niekiedy konieczne będzie podanie informacji o zagrożeniu do publicznej wiadomości. Producent będzie też musiał zgłosić produkt do europejskiej bazy RAPEX oraz powiadomić o swoich działaniach naprawczych Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Jeżeli niebezpieczeństwo produktu zidentyfikuje inspekcja handlowa w toku kontroli, wówczas działania naprawcze zarządzą inspektorzy. Producent będzie wtedy bardzo ograniczony w ich kształtowaniu. Będzie również musiał zapłacić administracyjne kary za zaniedbania.

not. kt