Jeśli ktoś zapłacił dotychczasowemu właścicielowi cenę nieruchomości, umowa sprzedaży została sporządzona na piśmie, ale nie u notariusza, to taki kupujący nie wchodzi w prawa właściciela i nie może zostać wpisany do działu drugiego księgi wieczystej jako właściciel.

Bez zachowania formy aktu notarialnego nie może zostać również sporządzona ważna umowa darowizny mieszkania, budynku, gruntu oraz przeniesienia własności nieruchomości w zamian za rentę.

U notariusza

Aby notariusz sporządził akt notarialny przeniesienia własności nieruchomości, dotychczasowy właściciel powinien przedstawić dokumenty potwierdzające prawo do niej. Jest to wypis z działu drugiego księgi wieczystej, do której został on wpisany jako właściciel. Dokument ten powinien zostać wystawiony najwyżej trzy miesiące przed dniem transakcji.

Utarła się jednak praktyka, że notariusz w dniu sporządzenia aktu sprawdza w księdze wieczystej prowadzonej dla sprzedawanej nieruchomości jej stan prawny, a przede wszystkim, kto jest aktualnie wpisany do działu drugiego jako właściciel.

Przy dokonywaniu czynności notarialnych związanych z przeniesieniem własności powinna zostać zachowana procedura przewidziana w ustawie z 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 189, poz. 1158 z późn. zm.). Muszą być jednocześnie obecne obie strony biorące udział w czynności. Na akcie podpisują się one w obecności notariusza.

Gdy zbywana nieruchomość wchodzi do majątku wspólnego obojga małżonków, którzy nie zawierali umowy o rozdzielności majątkowej, to wówczas w czynnościach u notariusza muszą wziąć udział oboje.

Zbywcę i nabywcę nprzy czynnościach notarialnych może zastąpić pełnomocnik. Nie może on dysponować pełnomocnictwem ogólnym, lecz szczególnym, sporządzonym w formie aktu notarialnego na potrzeby zawarcia właśnie tej umowy.

Zanim notariusz przystąpi do sporządzenia aktu, powinien potwierdzić tożsamość osób, które biorą udział w czynnościach na podstawie dokumentów, na przykład dowodów osobistych. W razie ich braku może potwierdzić tę tożsamość w inny sposób, tak aby zostały wyłączone wszelkie wątpliwości co do określenia tożsamości tej osoby. W sporządzonym dokumencie notariusz powinien wskazać, w jaki sposób określił tożsamość stron.