Dziecko konkubentów nie ma mniejszych praw

W razie śmierci biologicznego rodzica pełnoletnie dziecko może samo złożyć w sądzie spadku wniosek o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym. Sądem spadku jest sąd rejonowy właściwy dla ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy, a jeżeli tego miejsca nie dałoby się ustalić to dla miejsca w którym znajduje się majątek spadkowy lub jego część.

Jeżeli dziecko nie jest pełnoletnie, to w jego imieniu może wystąpić matka. We wniosku należy wskazać osobę konkubenta, po którym ma być stwierdzony spadek oraz pozostałych spadkobierców. Będą oni występowali w sprawie jako uczestnicy postępowania.

Dziecko konkubenta nie ma obowiązku wyszczególniać wszystkich pozostałych spadkobierców ustawowych i podawać ich adresów, bo faktycznie najczęściej nie utrzymuje z nimi kontaktów, a nawet może dokładnie nie wiedzieć o ich istnieniu. Powinno jednak poinformować wówczas sąd, że nie wyklucza istnienia innych spadkobierców. Będą oni wówczas poszukiwani w drodze ogłoszeń sądowych zamieszczanych między innymi w poczytnych dziennikach ogólnopolskich. Gdyby zaś konkubent sporządził testament i pominął w nim dziecko pozamałżeńskie, to przysługiwać mu będzie roszczenie o zachowek od spadkobierców powołanych do dziedziczenia. konkubent nie może skutecznie wydziedziczyć i pozbawić prawa do zachowku dziecka tylko dlatego, że urodziło się ono w związku z konkubiną. Z tytułu zachowku pominięte w testamencie dziecko otrzyma wartość połowy albo dwóch trzecich udziału spadkowego, jaki przysługiwałby mu z mocy ustawy. Większy udział (czyli dwie trzecie) przysługuje dziecku niepełnosprawnemu, bądź małoletniemu.

Prawo do zachowku ma również wówczas gdy konkubent przed śmiercią postanowi porozdzielać swój majątek z pokrzywdzeniem dziecka pochodzącego z konkubinatu i porobi darowizny na rzecz innych osób. W pewnych przypadkach będzie mogło wtedy wystąpić z roszczeniem o zachowek do obdarowanych.