Kancelarie poszukują studentów na praktyki

32: T. z IP: 89.79.117.* (2009-08-04 23:07)

Moj komentarz zapoczatkowal ta dyskusje.
Dziwie sie, ze sa na tym forum tacy, ktorzy uwazaja, ze jak sie nie ma doswiadczenia (no bo powiedzmy otwarcie, ze sie nie ma po studiach), to sie powinnno robic za darmo.
Czyli taki koles po zawodowce (tez bez doswiadczenia) to moze zarobic, ale mgr prawa juz nie i musi zasuwac za friko. Nie moze miec rodziny, placic czynszu (nie mowiac o kredycie) i na wakacje najlepeiej zeby dostal od rodzicow ? No i ma sie uczyc jak u Platona do 50tki.
W glowie mi sie nie miesci, ze ktos tak moze myslec.

Ja sie wyrwalem od "mecenasow-pasibrzuchow". "Dziadow" (bo tylko tak ich moge nazwac), ktorzy placili mi 1200 zl na u.zlecenie i na prosby o umowe o prace odpowiadali, ze nie maja kasy na skladki, a sami jezdzili furami, za pewnie 150-200k PLZ i pokazywali wszystkim w kancelarii fotki z wakacji na drugim koncu Swiata, ktore tez pewnie kosztowaly solidny grosz
A poniekad to kosztem moich skladek na emeryture. Zygać mi się chciało jak na to patrzalem, ale wtedy potrzebowałem tej pracy.

Na szczescie mialem tyle zaparcia, ze zrobilem aplikacje sedziowska (pozaetatowo), zdalem egzamin na 4+, krotko bylem asesorem (bo wyrok TK) i juz dzis jestem SSR. Bogu dziekuje, ze mialem na to sily, bo bym zostal w tym bagnie kancelaryjnym.

Wiecie jaka mam najwieszka satysfakcie ? Spotykam co jakis czas tych Pasibrzuchow na sali, kiedys jak u nich robilem mi mowili po imieniu (bo taki "amerykanski" styl w ich kancelarii - ze niby wszyscy jestesmy rodzina i gramy w jednej druzynie), a dzis - choc geba im sie krzywi - niestety musza mowic per "Panie Sedzio".

pozdrawiam,

34: dzidek z IP: 212.182.64.* (2009-08-05 08:23)

faktycznie sytuacja ludzi po prawie w naszym kraju jest katastrofalna. Widać to szczególnie w małych miastach lub na ścianie wschodniej gdzie praca za 800 zł jest szczytem marzeń. Oczywiście znajdują się jednostki, którym udaje się dostać większe pieniądze, ale wymaga to dużo pracy lub niestety znajomości.

Ja osobiście nie mogę narzekać choć wiem ile mnie to pracy kosztowało. Jestem referendarzem sądowym robie doktorat i o dziwo w ostatnim czasie (może przez kryzys?) zaczeły odzywaćsię do mnie headhunterzy z Poznania, Warszawa (mieszkam w Lublinie) z propozycją pracy za dużo większe pieniądze i to w Lublinie!

Zycze wszystkim wytrwałości i pracy!

36: Sanczo z IP: 85.222.87.* (2009-08-05 11:10)

Negatywne opinie o mecenasach łaskawie dających darmową praktykę czy wielkich nadętych sieciówkach, w których się nie pracuje a niemal mieszka - to wszystko prawda.

Byłem na 4 czy 5 praktykach w tych, jak się wydaje, perfekcyjnie zorganizowanych międzynarodowych molochach, do których rekrutacja jest nieraz trójetapowa !
Ci "profesjonaliści" przyjmują np. po III roku do działu korporacyjnego, mimo że ludzie nie mają pojęcia co to jest spółka albo rekrutują najmocniejszych studentów do działu nieruchomościowego, żeby nie wysiadali z taksówki jeżdżącej ciągle do sądu z jakimiś wnioskami do złożenia. Człowiek ma dość takiego syfu już po tygodniu.

Czasem zatrudnią kogoś, ale jak stwierdził jeden z moich obcojęzycznych wykładowców w Szkole Prawa, że za taką robotę to płacą w Polsce jakieś mega-śmieszne pieniądze (a mowa o zatrudnianiu najzdolniejszych i najpracowitszych).

Inna sprawa, że na prawie poziom nauczania jest po prostu banalny. Przy takiej masie przyjmowanych poziom jest zatrważająco niski i nadal się obniża.

Wykładowcom nie chce się zaproponować studentom pisania opinii prawnych, pism procesowych czy innych dokumentów czy też intensywnej pracy z orzecznictwem, bo trzeba by było to przygotować i sprawdzić. A oni wolą przyjść, coś tam poględzić i kazać nauczyć się z książki 1 albo 2 rozdziały i biorą za to kasę. Na egzaminie przepytuje się tylko z treści niektórych przepisów i już. Potem człowiek kończy, próbuje się zarudnić i spostrzega, że jego sytuacja jest upokarzająca, bo z gruntu wrzucają człowieka do jednego wora z tą całą rzeszą ludzi po "prestiżowych" studiach. Dramat dnia codziennego.

38: patt z IP: 79.175.250.* (2009-08-05 11:27)

Ale ja nie liczę na to, że po studiach zaraz będę zarabiać nie wiadomo ile. po prostu za wolontariat nie opłacę mieszkania i nie kupię jedzenia, no chyba że zacznę spożywać kodeksy i kserówki, które w oszałamiającej ilości zgromadziłam przez 5 lat studiów (ponoć celuloza bardzo dobra na trawienie). A pozostawanie na utrzymaniu rodziców i narzeczonego na dłuższą metę mnie nie bawi. chcę po prostu zarabiać tyle, żebym mogła swoje podstawowe potrzeby zaspokoić. Ale to wg niektórych tutaj się wypowaidających i tak zbyt dużo. tyle w tym temacie.

40: trochę realiów z IP: 81.15.171.* (2009-08-05 12:11)

Czystą teorią, jest właśnie aplikacja. Pomysł na takie kształcenie powstał gdy caluśkie prawo mieściło się na 150 centymetrowej półeczce. Teraz otrzaskanie z jednej dziedziny wymaga niemal nieustannego czytania. Jaką praktykę ma radca prawny czy adwokat, który w życiu prowadził np. 10 spraw danego rodzaju. Nie mówiąc już o tych co nie prowadzili ich w ogóle. Jakie umiejętności mogą oni przekazać aplikującym? Albo taki absolwent aplikacji, który kilka dni miał praktykę w sądzie, miał kilka godzin wykładów, może napisał ze dwa pisma i puszczany jest "na wolność" gdzie może świadczyć usługi prawne z każdej dziedziny prawa. To chyba jakieś nieporozumienie? Na żadnym innym kierunku nie powtarza się studiów po skończeniu studiów. Jeżeli już to powinna być specjalizacja, ale prowadzona przez tych, którzy się znają. Można dziś wziąć statystycznie wybranych 100 radców czy adwokatów i zrobić im test (oczywiście państwowy) z prawa telekomunikacyjnego czy budowlanego. I gdyby okazało się, że padli na pytaniach, to rodzi się kolejne pytanie: Jak oni mogą uczyć innych?